Κάθε παιδί μαθαίνει διαφορετικά. Άλλο χρειάζεται χρόνο, άλλο επανάληψη, άλλο απλώς κάποιον να του εξηγήσει το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια. Αυτό είναι ο λόγος που δουλεύουμε με αυστηρά ολιγομελή τμήματα: σε μια μικρή τάξη, ο καθηγητής βλέπει πότε ένας μαθητής χάθηκε και σταματά εκεί.

Δεν προχωράμε αφήνοντας κενά πίσω μας. Ένα κενό της Τρίτης Δημοτικού γίνεται πρόβλημα στην Πέμπτη και εμπόδιο στο Γυμνάσιο. Γι’ αυτό η πρώτη μας δουλειά με κάθε νέο μαθητή είναι να δούμε πού πραγματικά βρίσκεται, όχι πού υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι.

Η πρόοδος πρέπει να φαίνεται. Το ατομικό πλάνο μελέτης και η συστηματική αξιολόγηση δεν υπάρχουν για να βαθμολογούν, αλλά για να ξέρουν ο μαθητής, οι γονείς κι εμείς πού πάει η δουλειά.

Θέλουμε να φύγουν ξέροντας να μαθαίνουν. Οι βαθμοί και οι σχολές είναι το αποτέλεσμα. Αυτό που μένει είναι η ικανότητα να οργανώνεις τον χρόνο σου, να ξεχωρίζεις το σημαντικό και να μη φοβάσαι το δύσκολο.